ul. Warszawska 39, budynek Wolnomularzy, Klasztor

Położenie:
We wschodniej części miasta, na terenie Przedmieścia Malborskiego, rozwiniętego w XIX i pocz. XX wieku w kierunku południa i wschodu wzdłuż obecnej ul. Warszawskiej (Hindenburgstrasse), gdzie na dużych parcelach lokowano reprezentacyjne budowle użyteczności publicznej i rezydencje wyższych urzędników regencji. Po przekroczeniu torów kolejowych  wiaduktem w ciągu jezdni, ulica zmienia swój charakter, budynki oddalają się od osi jezdni,  tracą swój reprezentacyjny charakter, detal jest skromniejszy, formy bardziej typowe. Kamienice mają duże gabaryty i  przeważnie 3 kondygnacje. Budynek wolnostojący, w północnej pierzei ulicy, daleko od jezdni, otoczony starodrzewem od podwórza warzywnik, dalej tereny wolne od zabudowy.

Określenie obiektu/funkcja:
Klasztor Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Misjonarek.

Przed 1945 rokiem: 
Loża Masońska, budynek NSDAP.

Historia/Datowanie:
Najstarszym stowarzyszeniem była istniejąca już w latach 1777-88 loża masońska „Pod Złotą Lirą”. Wskrzeszona w 1803 r. przez prezesa sądu krajowego Oelricha, uzyskała nowa nazwę „ Pod Złotą Harfą”.  Przez krótki czas wolnomularze spotykali się w domach prywatnych, a od 1805 r. w kamienicy barona von Schleinitz przy ulicy Grudziądzkiej. W 1820 roku zakupiono obszerną parcelę na rogu obecnych ulic Warszawskiej i Piastowskiej tak zwany ówcześnie „Rickenhof”. Założono tam duży ogród, a dwa lata później rozpoczęto budowę loży.
Gmach wzniesiono kosztem około 4900 talarów. W nim mieściły się trzy sale, pomieszczenia administracyjne i mieszkanie zarządcy i sala spotkań. Po ukończeniu robót 25 czerwca 1825 roku nastąpiła uroczystość poświęcenia siedziby wolnomularzy. Budynek w latach późniejszych przebudowano i rozbudowano. Po 1933 roku , po zdelegalizowaniu loży przez narodowych socjalistów, przejęty został przez NSDAP, które tutaj urządziło swoja centralę partyjna dla Kwidzyna. Po II wojnie światowej w gmachu osiedliły się zakonnice.
Styl: starsza część – klasycyzm, młodsza – bez wyraźnych cech stylowych. Obecnie w posiadaniu Domu Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Misjonarek.

Opis:
Budynek murowany z cegły, tynkowany, w całości podpiwniczony, dwukondygnacjowy, nakryty naczółkowym dachem. Wzniesiony na rzucie prostokąta.