ul. Warszawska 13, Szkoła Podstawowa nr 4

Położenie:
We wschodniej części miasta, na terenie Przedmieścia Malborskiego, rozwiniętego w XIX wieku w kierunku południa i wschodu wzdłuż ul. Warszawskiej (Hindenburgstrasse), gdzie na dużych parcelach lokowano reprezentacyjne budowle użyteczności publicznej i rezydencje wyższych urzędników regencji. Zespół szkoły złożony z trzech budynków wzniesiony po  północnej stronie ulicy, znacznie odsunięty od jezdni, poprzedzony obszernym skwerem z nasadzeniami zieleni wysokiej. Od północy kompleks boisk sportowych, od wschodu posesja Urzędu Miejskiego. Teren szkoły od strony ulicy Warszawskiej otoczony jest metalowymi przęsłami z siatki posadowionymi na kamiennej podmurówce, ścieżka prowadząca do głównych drzwi zaakcentowana kamiennymi kulami.

Określenie obiektu/funkcja:
Szkoła Podstawowa nr 4.

Przed 1945 rokiem:
Szkoła sześcioklasowa (Hindenburgschule), od 1932 roku w dobudowanym skrzydle bocznym - szkoła zawodowa i handlowa (Berufschule i Handelsschule), od 1941 roku szkoła główna (Hauptschule).

Historia/Datowanie:
Budynek szkoły noszącej imię Hindenburga wzniesiono w latach 1930 - 31, w 1932 roku dobudowano skrzydło zachodnie. W roku 1935  w szkole uczyło się 493 uczniów, w tym 164 dziewczęta. W 1944 roku w obu budynkach umieszczono lazaret. Po 1945 roku w budynku zaczęła funkcjonować szkoła podstawowa, następnie liceum pedagogiczne. W 1963 roku dobudowano od wschodu salę gimnastyczną a od północy kompleks boisk. Obecnie we wszystkich budynkach ma swą siedzibę samorządowa szkoła podstawowa. Budynek główny wzniesiony w charakterystycznym dla pruskich budowli o funkcjach edukacyjnych stylu funkcjonalizmu.

Opis: 
Budynek główny wzniesiony z cegły ceramicznej, tynkowany, częściowo w okładzinie klinkierowej,  nakryty dachem czterospadowym z pokryciem ceramicznym (holenderka), więźba dachowa konstrukcji drewnianej, krokwiowo-jętkowa ze stolcami. Trójkondygnacjowy z użytkowym poddaszem, podpiwniczony, wzniesiony na rzucie prostokąta z płytkim ryzalitem wejściowym na osi głównej, ryzalitem mieszczącym drzwi tylne, przy narożniku południowo - zachodnim łącznik z bramą przejazdową stanowiący komunikację z bocznym skrzydłem - właściwie osobnym budynkiem.