ul. Daszyńskiego 8/9

Położenie:
We wschodniej części miasta, na terenie Przedmieścia Malborskiego, rozwiniętego w XIX i pocz. XX wieku w kierunku południa i wschodu wzdłuż obecnej ul. Warszawskiej (Hindenburgstrasse), gdzie na dużych parcelach lokowano reprezentacyjne budowle użyteczności publicznej i rezydencje wyższych urzędników regencji. Po przekroczeniu torów kolejowych wiaduktem w ciągu jezdni, ulica zmienia swój charakter, budynki oddalają się od osi jezdni, tracą swój reprezentacyjny charakter, detal jest skromniejszy, formy bardziej typowe. Kamienice mają duże gabaryty i przeważnie 3 kondygnacje. Obecna ulica Daszyńskiego (przed 1945 Moltke Strasse, po 1945 ul. Okrzei) przebiega równolegle do torów kolejowych po ich wschodniej stronie, znacznie powyżej poziomu torowiska. Zabudowana jest wyłącznie po stronie wschodniej, budynki wznoszono na równoległej do jezdni linii regulacyjnej w końcu XIX i pocz. XX wieku. Pierzeja tej ulicy stanowi swoistą enklawę budowlaną wschodniej części miasta (poza ul. Warszawską zabudowywaną już w pocz. XIX w.). Dom nr 8/9 jest największy w pierzei, wolnostojący, od północy wolna parcela po rozebranym domu nr 7, od południa dom nr 10. Między trotuarem a budynkiem trawnik z krzewami dekoracyjnymi.

Określenie obiektu/funkcja:

Dom mieszkalny, wielorodzinny.

Przed 1945 rokiem:

Kamienica czynszowa.

Historia/Datowanie:

Kamienica wzniesiona w pocz. XX wieku.

Opis:

Kamienica murowana z cegły ceramicznej, tynkowana, w całości podpiwniczona, dwukondygnacjowa z użytkowym poddaszem, kondygnacje wysokie, nakryty dachem płaskim z przednią połacią mansardową, załamaną nad ryzalitami frontowymi, krytym blachą w romby, wystawki w części środkowej z daszkami namiotowymi z blachy. Więźba dachowa konstrukcji drewnianej ze storczykami. Budynek wzniesiony na rzucie prostokąta z silnie wysuniętymi, dwuosiowymi ryzalitami w skrajnych osiach od frontu, cofniętym aneksem z klatką schodową od północy, płytką oficyną od wschodu. Dominujący element dekoracyjny stanowi szeroki fryz pod okapem z dekoracją w postaci wici roślinnych i girland.

Wyboru dokonał Bogumił Wiśniewski Główny Specjalista ds. Ochrony Zabytków w Urzędzie Miejskim w Kwidzynie, na podstawie: Kwidzyn - Katalog Zabytków Architektury, Maria Gawryluk, Dariusz Barton, 1996, oraz z tzw. Białych Kart Obiektu. Fotografie z Gminnej Ewidencji Zabytków.