Jan Młynarski

Jan Zbigniew Młynarski urodził się w 1910 r. w wielodzietnej rodzinie nauczycielskiej w miejscowości Kamienica koło Nowego Sącza. Był z zawodu technikiem melioracji. Ożenił się z nauczycielką Ireną z domu Tarasek. Mieli troje dzieci Romanę, Ewę i Jacka.
W czasie okupacji był czynnym członkiem podziemia (Armia Krajowa) i z tej racji w 1945 r. został wywieziony przez Sowietów na Ural, gdzie przez 3 lata w ciężkich, rosyjskich warunkach pracował w kopalni. Po powrocie wraz z rodziną wyemigrował na Śląsk do Zabrza. Tam został członkiem i działaczem klubu Górnik Zabrze, oraz udzielał się w Katowickim okręgu Polskiego Związku Motorowego jako działacz i sędzia. Następnie przeniósł się do klubu Budowlani - Gliwice, którego został prezesem. Został członkiem władz PZM w Katowicach, a następnie jego drogi pokierowały go do władz Zarządu Głównego PZM w Warszawie. Był współorganizatorem i sędzią wielu zawodów zarówno lokalnych jak i ogólnopolskich. Z jego inicjatywy zorganizowano w Gliwicach I Ogólnopolski Rajd Kobiet w którym wzięło udział 32 zawodniczki. Zawodnicy Klubu „Budowlanych” Gliwice pod prezesurą Jana Młynarskiego osiągnęli wiele sukcesów (Roman Żurawiecki – czołowy zaw. Polski) i inni. W tych latach Jan Młynarski zawodowo związał się z przemysłem papierniczym. Został służbowo przeniesiony do Kostrzyna nad Odrą gdzie założył Klub Motorowy Celuloza Kostrzyn. Był jego prezesem i członkiem władz OKR PZM w Zielonej Górze. Z Kostrzyna przeniesiony do nowopowstałych Zakładów Celuloza Świecie. Tam też powołał do życia Klub Motorowy Celuloza Świecie, zasłynął jako doskonały organizator zawodów motorowych. Zawodnicy tego klubu osiągali wiele sukcesów zarówno na arenie lokalnej jak i ogólnopolskiej.
Przez cały czas pobytu w Świeciu Jan Młynarski był ściśle związany z władzami PZM w Bydgoszczy oraz Zarządem Głównym w Warszawie. Będąc w Świeciu Jan Młynarski zrealizował swój pomysł na powołanie do życia rozgrywek zawodów sportu popularnego. Były to zawody dla młodzieży niezrzeszonej, dające młodym dziewczętom i chłopcom możliwość ciekawego i pożytecznego spędzania wolnego czasu oraz zapoznanie się z tajnikami motoryzacji. Sport popularny był „ukochanym dzieckiem” Jana Młynarskiego, który z ramienia Zarządu Głównego PZM w Warszawie został przewodniczącym specjalnie powołanej komisji do spraw SPORTU POPULARNEGO. Następnie Jan Młynarski został przeniesiony do Zakładu Celulozowo Papierniczych w Kwidzynie, gdzie był współzałożycielem Klubu Motorowego Celuloza Kwidzyn.
Swoją „pasją motorową” zaraził całą rodzinę. Żona Irena i synowa Gabrysia często bywały współorganizatorkami zawodów, córki Romana i Ewa odniosły wiele zwycięstw w tej dyscyplinie sportu. Syn Jacek, wnuki Marek i Darek oraz wnuczki Basia i Dorota czynnie pomagali w organizacji różnego rodzaju imprez związanych ze sportami motorowymi.
Nieprzerwanie od 1949 r. był członkiem najwyższych władz PZM. Piastował również stanowisko sędziego klasy międzynarodowej. Posiadał wiele odznaczeń sportowych m.in. ZŁOTĄ ODZNAKĘ PZM i wiele innych. Przy całym zaangażowaniu w działalność sportową Jan Młynarski był cenionym pracownikiem, dobrym mężem i ojcem, człowiekiem prawym i głęboko wierzącym jakkolwiek jak każdy z nas miał swoje wady. Zmarł nagle w lipcu 1991 roku, w Kielcach. Miał 81 lat.

Opracowano na podstawie: "Krople Historii" nr 21; materiały prywatne Romany Młynarskiej; uzupełniony przez Wojciecha Rybczyńskiego.