Jan Jeleniewski

Urodził się w 24.11.1909 roku w Szembruku, w powiecie grudziądzkim. Szkołę powszechną ukończył w Szembruku po czym uczył się zawodu kupieckiego. Uczęszczał na popołudniowe kursy handlowe w Grudziądzu przez okres trzech lat.
Od 1931 roku służy w 16 Pułku Artylerii Lekkiej w Grudziądzu. Pozostaje w służbie zawodowej tego pułku jako podoficer nadterminowy, a później zawodowy. W 1935 roku kończy w Toruniu szkołę podoficerów zawodowych. Z chwilą wybuchu wojny walczy kolejno pod Grudziądzem, Toruniem, Kutnem, Łowiczem i w Puszczy Kampinoskiej. Dnia 20.09.1939 roku przedziera się do Warszawy i na Bielanach walczy w obronie stolicy, gdzie 21.09.1939 roku jest ciężko ranny w lewą nogę. Leczy się najpierw w Szpitalu Wolskim, a następnie w Szpitalu Czerwonego Krzyża przy ulicy Smolnej 6 – w sumie przez 11 miesięcy.
Od końca 1940 roku mieszka w Pruszkowie koło Warszawy pracując w Polskim Czerwonym Krzyżu, a później w pruszkowskiej elektrowni. Od 1942 roku jest w ruchu oporu pod pseudonimem „Rogacz”, a w 1943 roku zostaje dowódcą plutonu artylerii zmotoryzowanej AK jako ogniomistrz. Poszukiwany przez Gestapo opuszcza Pruszków i w 1944 roku udaje się do Otwocka, gdzie pracuje w Zarządzie Miejskim.
Po wyzwoleniu wraca do swego mieszkania przy ulicy Klonowej 7 w Pruszkowie. W połowie roku 1945 po otrzymaniu nakazu przesiedlenia repatriacyjnego udaje się do Kwidzyna i tu w 1947 roku otwiera własny sklep papierniczo-piśmienny, który prowadzi do roku 1950. Następnie rozpoczyna prace w Państwowym Przedsiębiorstwie „Dom Książki” w Kwidzynie jako kierownik księgarni. Dał się poznać jako dobry organizator i do zawodu księgarskiego przysposabiał młodych księgarzy.
Należał do Związku Inwalidów Wojennych i do ZBoWiD.
Za upowszechnianie i rozprowadzanie na podstawie wydawniczych zapowiedzi dużej ilości książek, w tym o treści społeczno-politycznej wśród kształcącej się młodzieży kwidzyńskiej wyróżniony został odznakami resortowymi: „Wzorowy Sprzedawca” w 1957 roku, a w latach 1964-1976 kolejno trzy razy odznaką: „Wzorowy Księgarz” – I, II i III stopnia.
Zmarł 31.01.1984 roku i pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Kwidzynie.
Za udział w wojnie otrzymał „Medal Zwycięstwa i Wolności” (1974 rok). Posiadał tez odznakę „Zasłużonego Działacza Związku Inwalidów Wojennych” (1960 rok) i Odznakę Zasłużony Ziemi Gdańskiej (1972 rok).
Za całokształt działalności zawodowej i społecznej odznaczony był Medalem XXX-lecia Polski Ludowej (22.07.1974 r.) i złotym Krzyżem Zasługi (11.12.1974 rok).

Opracowano na podstawie własnoręcznie napisanego życiorysu przez J. Jeleniewskiego oraz relacji i dokumentów będących w posiadaniu żony Adeli Jeleniewskiej a udostępnionych 09.08.1984 roku.