Franciszek Bodurka

Franciszek Bodurka urodził się 04.02.1926 roku w Rajbrodzie, powiat Bochnia. Szkołę powszechną ukończył w Rajbrodzie. Podczas II wojny światowej przebywał przy rodzicach, gdzie w końcu 1944 roku został schwytany przez Niemców i wywieziony do obozu pracy w Tymowie, pow. Brzesko (pod nadzorem kopał rowy przeciwczołgowe). Wkrótce, po ciężkiej dwumiesięcznej pracy, ucieka i ukrywa się w Żmiący pow. Limanowa.

Po zakończeniu wojny uczył się w Bochni, w Państwowym Gimnazjum i Liceum. W 1949 roku wstąpił do Wyższej Szkoły Rolniczej w Cieszynie, a po roku przeszedł do Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, którą ukończył w 1953 roku. Działalność społeczną rozpoczął w Bochni, przynależnością do ZMP (Związek Młodzieży Polskiej) i na studiach w ZAMP (Związek Akademickiej Młodzieży Polskiej). Z nakazu pracy, w marcu 1953 roku rozpoczął pracę zawodową jako agronom w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Gdańsku. Na własną prośbę przeszedł do pracy w terenie, do powiatu kwidzyńskiego, gdzie przez dwa lata pracował jako główny agronom w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kwidzynie.

W latach 1962-1968 r pełnił obowiązki I Sekretarza KP PZPR (Komitetu Powiatowego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej) w Kwidzynie. W trakcie swojej kadencji działał na rzecz rozbudowy struktur organizacji partyjnej na terenie powiatu kwidzyńskiego. W latach 1968-1978 Franciszek Bodurka był Przewodniczącym PRN (Powiatowej Rady Narodowej) w Kwidzynie, a następnie Naczelnikiem Powiatu do końca maja 1975 roku. W latach 1975-1979 Franciszek Bodurka pełnił obowiązki Naczelnika Miasta Kwidzyna. Za jego kadencji nastąpiła rozbudowa miasta, był to okres budowy Zakładów Celulozowo-Papierniczych. Od 1980 roku pełnił funkcję Prezesa Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Kwidzynie.

W działalności politycznej udzielał się od 1953 roku, kiedy to wstąpił w szeregi PZPR. Był członkiem Egzekutywy KP PZPR i KW PZPR w Elblągu. Za działalność zawodową i społeczną wyróżniony był wieloma odznakami resortowymi i regionalnymi. Za całokształt działalności zawodowej i społeczno-politycznej odznaczony został także wieloma odznaczeniami państwowymi w tym Krzyżem Oficerskim OOP (1975 r.) i Krzyżem Kawalerskim OOP (1970 r.). Zmarł w 1991 roku.

Materiał opracowany w 1984 roku przez Romana Mechlińskiego na podstawie ustnej relacji Franciszka Bodurki z dnia 14.10.1984 roku; uzupełniony przez Justynę Liguz.