ul. Warszawska 31-33, dom mieszkalny

Położenie:
We wschodniej części miasta, na terenie Przedmieścia Malborskiego, rozwiniętego w XIX i pocz. XX wieku w kierunku południa i wschodu wzdłuż obecnej ul. Warszawskiej (Hindenburgstrasse), gdzie na dużych parcelach lokowano reprezentacyjne budowle użyteczności publicznej i rezydencje wyższych urzędników regencji. Po przekroczeniu torów kolejowych  wiaduktem w ciągu jezdni, ulica zmienia swój charakter, budynki oddalają się od osi jezdni,  tracą swój reprezentacyjny charakter, detal jest skromniejszy, formy bardziej typowe. Kamienice mają duże gabaryty i  przeważnie 3 kondygnacje. Budynek nr 31-33 wzniesiony jest w północnej pierzei jako wolnostojąca kamienica bliźniacza, na terenie o niewielkim spadku w kierunku południa, od trotuaru dzieli ją trawnik, przy szczytach pojedyncze lipy, od zachodu, znacznie niżej położony, zrujnowany i nadpalony dom nr 29, przygotowany do rozbiórki.

Określenie obiektu/funkcja:
Dom mieszkalny, wielorodzinny.

Przed 1945 rokiem: 
Kamienica czynszowa.

Historia/Datowanie:
Kamienica wzniesiona w latach 20-tych XX wieku, wraz z pozostałą zabudową wschodniego odcinka dzisiejszej ulicy Warszawskiej (przed 1945 r. - Hindenburgstrasse).

Opis: 
Kamienica murowana z cegły ceramicznej, tynkowana, złożona z dwóch bliźniaczych  połączonych domów, w całości podpiwniczona, część środkowa dwukondygnacjowa z użytkowym poddaszem, ryzality i klatki schodowe trójkondygnacjowe, nakryta dwuspadowym dachem ze stromą połacią frontową krytą karpiówką - część środkowa, ryzality z płaskimi dachami krytymi papą. Budynek wzniesiony na rzucie prostokąta z wąskimi aneksami klatek schodowych symetrycznie od wschodu i zachodu, prostokątna oficyną dobudowaną od północny, płytkimi ryzalitami dwuosiowymi w skrajnych osiach i betonowym tarasem przed częścią środkową przy elewacji frontowej.